fbpx

Wat geeft je energie en plezier in het ondernemerschap?

Ik ben Anouk, nu 27, en dit (2021) wordt het eerste jaar dat ik volledig van mijn eigen bedrijf Awarance leef. Tijdens mijn studie diergeneeskunde had ik al besloten dat een baan als dierenarts niets voor mij was, maar wat dan wel? Intussen had ik al een paar jaar een klein clubje lesklanten, uit liefde en zonder ervaring gewoon mee begonnen. Dat leek me toch het allerleukst, maar in één keer van de studie naar een baan als zelfstandig instructeur rollen zag ik ook niet gebeuren. Toch maar op zoek naar een overbrugging, en zo kwam ik uit bij Boerderij op IJburg, een kleinschalige paardvriendelijke manege, waar ik ruim 1,5 jaar werkzaam ben geweest en nu nog steeds regelmatig kom.

Kun je iets vertellen over je niche en waarom je hiervoor gekozen hebt?

Na zelf een hele ontwikkelingsreis te hebben gemaakt met mijn eigen paard, vond ik dat er nog een hoop kennis miste bij de gemiddelde paarden eigenaar (en ook een aantal paarden professionals). De makkelijkste manier om daar wat aan te doen leek me het lesgeven. Daarnaast heb ik het altijd leuk gevonden om dingen aan anderen uit te leggen en zoek ik iets liever voor een ander uit dan voor mezelf. Het gevarieerde trok me ook, er is zo veel wat je met een paard kan doen! Daar wilde ik mensen graag van laten proeven.

Intussen zijn mijn werkzaamheden naast het lesgeven en trainen uitgebreid met bekappen, voedingsadvies en advies bij fysieke problemen geven, in samenwerking met HorseComplete, aankoopbegeleiding, en vast nog meer. Eigenlijk alles wat een paarden eigenaar nodig heeft aan kennis, heb ik me wel een beetje in verdiept. Juist dat er altijd zoveel bij komt kijken en het heel breed werk is vind ik het allerleukst. Elke dag ziet er anders uit. Het geeft ook een gevoel van veiligheid: er zijn altijd meer dingen om te doen, te leren en aan te bieden. Eindeloze opties!

Zo ‘vorm’ ik mijn werk nog elke dag. Ik ben sinds najaar 2020 ook bezig met de opleiding osteopathie aan het Vluggen Institute, om het stukje fysieke behandeling ook te kunnen meepakken. Verder krijg ik ook nog veel meer diepgang in anatomische kennis en bewegingsleer, die ik me niet eens had kunnen voorstellen. Een paardenlichaam blijkt zo verschrikkelijk complex, lastig maar ook zo mooi en interessant. Wanneer ik de opleiding afgerond heb zullen mijn weken er vast weer heel anders uit gaan zien.

Wat is voor jou altijd een uitdaging in je werk?

Juist dat wat ik het fijnst vind, de vrijheid om op korte termijn keuzes te kunnen maken over hoe ik alles wil invullen, is mijn grootste valkuil. Vanuit school, ook op de universiteit, heb je een bepaalde structuur en invulling van de dag, die je kan volgen. Als je het daarna plotseling allemaal zelf kunt bepalen, is het heel makkelijk om uit enthousiasme veel te veel te doen. Je vindt immers alles leuk, dus waarom niet? In deze nieuwe situatie kwam ik opeens hele andere dingen bij mezelf tegen dan tijdens het studeren. Ik heb weleens weken van 70-80 uur moeten draaien, omdat ik alles er maar bij had gepland. Dat is iets waar ik me van te voren totaal niet bewust van was, dat je ook binnen je enthousiasme enige structuur nodig hebt om de boel werkbaar te kunnen houden.
Ook nu blijft dat een leerpunt, zeker bij klanten die je al langer hebt bouw je een relatie op, ze rekenen op je, je gaat er altijd met plezier heen. Een dagje vrij nemen en ze moeten vertellen dat je volgende week niet komt voelt dan snel alsof je ze teleurstelt. Omdat het haast nooit ‘moet’ om een dagje vrij te nemen, plan je die vervolgens niet zodat je dat gevoel niet krijgt.  Ja, dat is best lastig.
Bij een normale baan, zeker als je daarvoor ergens heen moet, kom je thuis en ben je klaar. Ik voel mij nooit klaar. Ik ben mijn bedrijf, altijd moet er nog wel ergens iets geregeld of gepland worden, niemand anders kan het voor je doen. Langzaam aan leer ik steeds beter hoe ik het voor elkaar krijg om wel echt even klaar te zijn.

Waar word jij het meest blij van?

Ik doe dus heel veel, maar de rode draad in het geheel is de (gezonde) ontwikkeling van het paard. Daarvoor is het ook nodig dat alles om het paard heen klopt. Ik kan niet bij een paard komen, de ruiter les geven, en een slecht passend zadel of slechte hoefstand negeren. Niks zeggen als een paard heel veel op stal staat of slecht ruwvoer krijgt. Als al die dingen opgelost kunnen worden en je ziet het paard vooruit gaan, daar word ik het meest blij van. Zeker als je achteraf je beeldmateriaal naast elkaar kunt zetten en even kunt kijken hoeveel er al verbeterd is, dat is echt genieten.

Heb je wel eens iets bijzonders/geks/grappig meegemaakt met een klant?

Ik ben ook heel blij met mijn klanten, want de mensen die bij mij blijven hangen zijn degenen die ook echt beter willen voor hun paard en net zo blij zijn als ik als ze de voortgang foto’s en -filmpjes bekijken. Dan wordt elke les en elke kleine vooruitgang weer opnieuw genieten. Ook hebben we gewoon heel veel plezier. Ik heb geen klanten die boos worden op hun paard als iets niet lukt. Natuurlijk zijn we wel eens gefrustreerd (paard, klant, ik, of alle drie) en lopen we ergens tegenaan, maar er komt ook altijd wel weer een oplossing. Zo waren we een keer aan het loswerken in de bak, waarbij we de bak van B naar E hadden afgezet met een rood-wit lintje. Het duurde de tweede les, toen het lintje net wat hoger vastgemaakt zat, ongeveer 5 minuten voordat het paard bedacht dat dat lintje helemaal geen barrière was en er vrolijk onderdoor schoot. Wij keken elkaar aan en ik zei: “Nou, dan gaan we toch gewoon naar de andere helft van de bak”. Twee minuten later was het paard uiteraard weer terug aan de andere kant. Tsja, toen hebben we het lintje maar weg gehaald en de hele bak gebruikt. Ik zei de eigenaresse dat ze voortaan maar goed moest opletten dat er stroom op de draadjes bleef staan. Helaas stond het niet op film.

Wie is jouw grootste inspiratiebron en waarom?

Ik haal mijn inspiratie het meest uit de paarden. Ik laat me altijd leiden door het paard wat er nodig is. Blijf me altijd afvragen hoe het ook kan, of er nog andere wegen zijn, en probeer ze uit. Ook vind ik het fijn te kijken wat andere instructeurs voor leuks bedenken en hun succesverhalen te lezen. Karen Rohlf bijvoorbeeld heeft een hele fijne podcast die me altijd weer even aan het denken zet!

Hoe blijf je jezelf ontwikkelen?

Tegenwoordig ben ik me ook wat meer aan het verdiepen in ‘ondernemerskennis’. Hoe werkt dat nou eigenlijk, hoe kan ik mijn bedrijf nog meer verbeteren en laten groeien? Ik liet dit jaar voor het eerst eens iemand anders, Monique Dorst, meekijken in mijn bedrijf en haalde daar weer hele fijne inzichten uit. Vervolgens ging ik voor mezelf op een ontwikkelings weekend, met paardencoaching! Denk je dat je een heleboel kunt met paarden, maar als je daar staat met een mentale opdracht voor jezelf is dat toch heel anders. Voor de paardenkennis ben ik altijd op zoek naar meer. Info op Facebook, artikelen opzoeken, podcasts luisteren (lekker in de auto, daar zit ik toch veel). Daarin ontwikkel ik constant, net wat voorbij komt. Dat nieuwe boek wat uitgekomen is ook maar bestellen, dan heb je het alvast.

Heb je nog tips voor startende ondernemers?

Mijn tips zijn om je te laten leiden door wat je leuk vindt en graag wil doen, maar jezelf, en je eigen gezondheid en persoonlijke ontwikkeling, ook serieus te nemen. Het is fijn om je daar liever eerder dan later mee te laten helpen. Je staat er immers al vaak genoeg alleen voor met een eigen bedrijf. Ik heb het geluk gehad om al snel in een fijn netwerk, HorseConnect, te belanden, omdat ik de oprichters ervan al goed kende. Ook als zelfstandige heb je collega’s nodig in je werk! Samen met de mensen die jou persoonlijk kunnen supporten, zoals een boekhouder of coach. Zorg dat je daarin investeert zodra het kan, want je krijgt het dubbel en dwars terug.

Anouk – Awarance