fbpx

Vanuit welke passie ben je je bedrijf begonnen?

Als jong meisje wist ik al dat ik later wilde doen wat ik nu doe, werken met paarden. En dan niet als groom of op een manege, maar ik wilde paarden leren begrijpen en ze helpen. Die weg van dat jonge meisje naar eigen bedrijf in de paarden ging niet zo rechtlijnig als ik toen zo idealistisch voor me zag. 

Er was veel minder bekend over horsemanship, paardengedrag en het houden van paarden op een paardvriendelijke manier. Wat ik wilde leren was in geen enkele opleiding. Dus na de middelbare school volgde ik een opleiding tot paraveterinair. Ik had de paardendroom toen al een beetje losgelaten want in de paarden was immers geen droog brood te verdienen, dit heb ik mij door mezelf en anderen wijs laten maken.

Toen ik 18 was verdiende ik genoeg voor een eigen paard, en daar begon de opleiding pas echt! Fenna was pas 2, en een onbeschreven blad, net als ik. Met haar heb ik alles geleerd wat ik nu weet, avonturen beleefd, domme dingen gedaan, fouten gemaakt en weer opnieuw begonnen. 

Zit ondernemen in de familie?

En zo rolde ik ook langzaam in het les geven. Maar dat was een hele uitdaging op zich, want ondernemen zit niet echt in de familie, dus ik had absoluut geen bedrijfsplan of visie. Ik wilde gewoon veel paarden en mensen helpen, want daar werd ik blij van. En nog steeds, al ben ik er inmiddels wel achter dat ondernemen een vak apart is en het mij niet als vanzelf af gaat.

Dat is ook een van de redenen dat ik nog 2 dagen op kantoor werk onder een vast contract. Ik heb een gezin, een paard, een hypotheek. Dat zijn veel verantwoordelijkheden en ik voel me prettig met een vast basisinkomen. Wat er ook gebeurd, er komt altijd salaris binnen, iedere maand weer. Dat geeft lucht, dat maakt dat ik vol overtuiging les kan geven zonder dat ik principes moet laten varen omdat er genoeg geld binnen moet komen. 

Wat geeft je energie en plezier in het ondernemerschap?

Als er meer harmonie begint te komen tussen mens en paard, en dat de paarden er (weer) meer plezier in krijgen. Soms is dat als een soort eureka moment, soms sluimert het langzaam naar die harmonie toe en valt opeens het kwartje hoe ver we al gekomen zijn. Daar doe ik het voor, voor die samenwerking en de bewustwording.

Wat vind je lastig aan het ondernemerschap

Lastiger vind ik het als ik samen met mijn man, die een heel goede spiegel is en mij echt steunt met de zakelijke kant, de cijfers bespreek, of de doelen die gehaald moeten worden om een bedrijf gezond te laten zijn. Als ik dan kijk naar de omzet en er trots op ben, en hij dan met een berekening komt waaruit blijkt dat mijn daadwerkelijke uurloon eigenlijk heel laag ligt… Ouch! Maar die zakelijke kijk is nodig, die spiegel is nodig om mijzelf serieus te blijven nemen en te blijven ontwikkelen.

Nog een lastig punt vind ik de agenda, als instructeur wordt best wat flexibiliteit verwacht. Zie dat maar eens in te passen naast een gezin. Er wordt wel altijd gezegd dat het mooie van eigen baas zijn is dat je je eigen agenda kan indelen. Maar dat betekent ook ‘nee’ zeggen, grenzen afbakenen. Terwijl je al die paarden en mensen ook niet in de steek wil laten, zo voelt dat soms.

Kun je iets vertellen over je niche en waarom je hiervoor gekozen hebt?

Mensen met paarden, maar vooral mensen die zich willen verdiepen in het hoe en waarom, en die gaan voor een lange-termijnplan. Dus een fijne connectie, samenwerking en ook samen zo lang mogelijk verantwoord bewegen. Ik trek mensen aan die bij mij passen, die hun paard beter willen begrijpen.

Na mijn opleiding tot lange teugel instructeur, is lange teugelen een tijd lang mijn richting geweest. Ik gaf ook wel andere lessen, maar het merendeel aan lessen clinics en demo’s waren gericht op het werk aan de lange teugel, het was echt een hype! Daar kwamen allerlei soorten paarden mensen op af. 

Maar gaandeweg doofde de hype een beetje en nog voor ik bang hoefde te zijn dat ik misschien geen klanten over zou houden, vonden mensen mij meer en meer voor andere ‘problemen’. De les aanvragen rolden als vanzelf meer richting grondwerk en gedrag, en vervolgens steeds meer richting het gymnastiseren van paarden. Intrigerend vind ik dat, hoe dat ontstaat zonder er veel over na te hoeven denken.

Als ik het opnieuw kon doen dan…

Misschien had ik de paarden niet uit mijn hoofd moeten zetten en er als tiener gelijk voor moeten gaan, een paardenopleiding te gaan volgen. Maar dan had ik niet gestaan waar ik nu sta. Dus nee, het is goed zo.

Mijn grootste uitdaging…

Zeker zijn van mezelf en mijn kennis. Ik ben geen wedstrijdruiter, heb in de sport niks bereikt, en heel soms laat ik me dan toch intimideren door een ruiter die dat wel heeft. Het is niet nodig, mensen laten mij niet komen om wedstrijdgericht te trainen, maar dan moet ik soms echt mijn best doen om niet dicht te klappen. Dan gaat mijn hoofd met mij aan de haal. Als ik dat uit kan zetten en kijk naar de combinatie dan is er altijd wel iets waar ik op kan aanhaken. Of het nu gaat om houding en zit, het geven van andere/subtielere hulpen of meer fun en motivatie voor het paard. En als de feedback van die Z-ruiter dan is dat ze echte eye openers heeft gehad in de les, dan geeft dat wel echt voldoening!

Ik word het meest blij van…

De lessen die ik geef met mijn eigen paard. Zij is zo subtiel en geduldig en ik zie aan haar precies wat er goed gaat of beter kan. Ze geeft mij de feedback die ik naar de lesklant door kan geven. En zij voelen op hun beurt precies wanneer ze het goed doen en hoe makkelijk en licht iets kan zijn. Dat is de mooiste manier van lesgeven, met je paard als collega.

Het helpt mensen ook echt te voelen waar mensen naartoe werken met hun eigen paard. Je kan nog zoveel theorie lezen/horen, filmpjes kijken, maar het is het gevoel waar je vanuit wil werken. 

Of ik voldoende klanten heb?

Voor dit moment ja, hoewel er hier en daar nog een gaatje is voor mensen in de buurt of op een route. Maar ik vind het ook wel fijn om een klein beetje lucht in de agenda te houden. Anders moet ik ieder moment op de klok leven en dat gaat soms ten kosten van de creativiteit. 

Afgelopen jaar heb ik een heel saai jaar gedraaid, niet dat de lessen saai waren, maar het waren enkel lessen. Geen demo’s, geen clinics, weinig spontane acties. Vanwege Covid heb ik ook de geplande ontwikkelingen uitgesteld en heel veel les gegeven. Ik ben echt heel dankbaar dat 2020, ondanks de pandemie, een heel goed jaar is geweest. 

Maar ik ben inmiddels wel bezig met nieuwe ontwikkelingen zodat mijn bedrijf kan blijven groeien, en ik minder afhankelijk ben van de agenda.

Heb je wel eens iets bijzonders/geks/grappig meegemaakt met een klant?

Met paarden gebeuren er altijd wel mooie, bijzondere en grappige dingen. Maar het mooiste vind ik dat er zoveel mensen zijn die al zo lang lessen bij mij. Die mij vertrouwen, wat ik ook zeg of met wat voor gekke plannen ik nu weer op de proppen kom. 

Dat we dan een helemaal afgesloten paard die niet meer wil lopen onder het zadel, zover krijgen om zelf in galop naar het andere eind van de bak te vliegen. Niet uit angst, maar door motivatie en duidelijkheid aan te bieden. Of paarden die niet gehalsterd willen worden, die uiteindelijk zelf hun neus in hun halster komen steken. Zo mooi!

Wie is jouw grootste inspiratiebron en waarom?

Fenna! Mijn paarden bestie. Zij is de reden geweest waarom ik sta waar ik nu sta, door haar heb ik mijzelf kunnen ontwikkelen. En nog, want nu wordt ze ouder en zitten we weer in een andere fase en leer ik hoe je je paard zo lang mogelijk gezond, blij en fit kan houden. En ze wordt nog altijd beter en leuker om mee te werken. Ze zit super in haar vel en dat is zo gaaf om te zien!

Daarnaast zijn er tal van mooie paardenmensen waar ik van leer, ik heb niet één guru, maar leer graag van verschillende mensen.

Hoe blijf je jezelf ontwikkelen?

Makkie, alles over paarden is leuk en interessant! 

Maar als extra drijfveer heb ik Fenna, ik wil haar zo lang mogelijk gezond houden dus leer ik alles wat daarvoor nodig is. En daarnaast ben ik bezig om een online leerprogramma op te zetten, dat zorgt ook dat ik me verder verdiep in tal van onderwerpen. Wel lastig, want voor ik het weet zit ik midden in een super interessant boek terwijl ik lesstof moet schrijven, hahaha.

Er wordt weleens gezegd dat je de stof pas echt beheerst als je erover kan vertellen in je eigen woorden. Dus als je het zo bekijkt, ontwikkel ik me tijdens iedere les 😉

Heb je nog tips voor startende ondernemers?

Maak het jezelf makkelijk op gebieden die je niet zo liggen. Ik ben in het begin veel tijd kwijt geweest aan bijvoorbeeld de kilometerregistratie, maar daar bestaan gewoon handige apps voor! 

En doe wat je echt ligt, de mensen die bij je passen vinden je dan wel. Natuurlijk helpt een beetje marketing en zichtbaarheid op social media, maar stop je hart erin want dat zien mensen echt.

Eva Lazet – PonyTales Healthy Horsemanship