fbpx

Welke werkzaamheden deed je voordat je je eigen bedrijf begon?

Voordat ik mijn paarden onderneming begon heb ik heel veel andere dingen gedaan. Jarenlang ben ik in loondienst geweest als financieel administratief medewerkster. Totdat ik mijn man leerde kennen. Hij runde een autoschadeherstelbedrijf en ben ik bij hem in de zaak gaan werken op kantoor. Toen dat bedrijf verkocht werd ben ik een opleiding als kapster en nagelstyliste gaan volgen, en heb ik een aantal jaren een kapsalon/nagelstudio aan huis gerund. 

Vanuit welke passie ben je je bedrijf begonnen?

Paarden zijn al vanaf mijn kindertijd mijn grote passie. Ze zijn ook altijd af en aan in mijn leven geweest. Alleen was er nooit de ruimte om alles aan de kant te zetten en mij helemaal te richten op een bedrijf in de paarden. Tot drie jaar geleden. Wij kregen de geweldige kans om een mooie boerderij te kopen met 10 paardenstallen, een kleine binnenbak, een mooie buitenbak, een stapmolen en een stukje weiland. Toen kon ik mijn droom waarmaken en een paardenbedrijf beginnen.

Wat begon met alleen wat stallen verhuren groeide al snel uit tot meer. In het verleden ben ik op een manege waar ik toen stond met mijn paard opgeleid tot instructrice. Alleen was dit intern en heb ik hier tot mijn grote spijt nooit een echt diploma voor gehaald. Nu ben ik wel van mening dat je geen goede ruiter hoeft te zijn om wel een goede instructrice te zijn en vice versa.

Maar goed, ik wilde dus meer, ik wilde kinderen les gaan geven. Ze de basis goed aanleren en als ze die onder de knie hebben, was mijn idee dat ze naar een manege zouden gaan en hier verder zouden gaan leren. En op die manege vooral zouden gaan genieten van de paarden. De hele zaterdag of woensdag middag vertoeven tussen de paarden. Waarom ik dit zo bedacht had? Tja waarschijnlijk omdat ik hier vroeger zelf zo van genoten had. 

Hiervoor had ik dus wel even een diploma nodig. En dat viel nog niet mee kan ik je vertellen. Na een zoektocht op “instructeurs diploma zonder eigen rijden”. Kwam ik bij de Gelukkige Ruiter Academie van Monya Spijkhoven terecht. 

Ik heb mij ingeschreven en ben vol goede moed aan de opleiding begonnen. Want als ik dit papiertje nou maar even in mijn zak had dan kon ik mijn droom najagen en de kinderen les geven. Maar na de eerste les wilde ik al veel meer dan alleen maar dat. En daarmee was mijn droom groter geworden en besloot ik dat mijn bedrijf ook groter mocht worden, dan alleen maar stallen verhuren.

Zit ondernemen in de familie?

Ondernemen zit niet in mijn familie, het is mij niet met de paplepel ingegoten, dus ik moest wel veel zelf ontdekken en uitvinden.

Wat geeft je energie en plezier in het ondernemerschap?

Uit het ondernemerschap haal ik energie en plezier. Met name omdat ik door mijn lessen mensen kan helpen en blij kan maken en weer kan laten genieten van hun paarden en of het rijden. En wat mijn pensionstalling betreft wordt ik er erg blij van als ik de tien paardjes tevreden aan hun hooi zie knabbelen en lekker in hun vel zie zitten. De eigenaren van de paarden vinden het fijn bij mij op stal en ook daar wordt ik blij van.

Wat vind je lastig of moeilijk aan het ondernemerschap?

Het lastige aan het ondernemen vind ik toch wel dat alle beslissingen en keuzes bij mij liggen. Bijvoorbeeld wanneer ik iemand moet verzoeken om een andere stal te gaan zoeken of iemand aan moet spreken op zijn of haar gedrag. Of wanneer ik een lesklant moet gaan vertellen dat onze samenwerking niet verder kan gaan. Ja dat vind ik echt wel lastig. Ik denk dat ik geen zakenvrouw in hart en nieren ben.

Kun je iets vertellen over je niche en waarom je hiervoor gekozen hebt?

Ik wilde graag iets goeds doen voor mens en paard. Ik heb hiervoor gekozen omdat ik vaak tenenkrommend naar mensen op, of naast paarden zit te kijken. Ik zie mensen met paarden bezig, vechtend met zichzelf, vechtend met het paard en ik hoop dat ik hierin, hoe klein het ook mag zijn, een verandering in aan kan brengen. Plezier terug brengen in het bezig zijn met wat je het liefste doet. De paarden. Mensen leren dat een paard een individu is en geen gebruiksvoorwerp. De stelling: “Hij kan 23 uur per dag doen waar hij zelf zin in heeft, dat ene uurtje kan hij best even luisteren “ , reduceren naar een reële insteek. Waarom zou hij moeten doen wat jij wilt?

Is er iets wat je nu weet wat je bij de start van je bedrijf anders aangepakt zou hebben?

Wat ik nu anders aan zou pakken bij de start van mijn stal is dat ik toch kritischer zou omgaan met de mensen die ik in pension zou nemen. Soms vragen mensen mij wel eens: “ Oh ben je dat paard nou niet eens zat?” Nee de paarden ben ik niet zo snel zat, paarden hebben ook zo hun verhaal. Maar wat ik wel soms zat raak zijn de mensen die erbij horen. 

Hierin zou ik wel wat strenger zijn en de mensen wat meer uitvragen om te kijken of ze bij mij passen. Ook om te zien of ze bij de groep passen die al aanwezig is. Hierin heb ik wel leerscholen gehad. 

Wat is voor jou altijd een uitdaging in je werk?

Er zijn veel uitdagingen in mijn werk. Om er maar één te noemen is om de kinderen iedere keer weer op te zetten voor succes. Kinderen kunnen veel lastiger dan volwassenen kijken naar wat er wel goed gaat. Kleine stapjes zijn moeilijk voor ze, en als het me dan toch weer lukt om ze iedere keer als een kampioen van de pony af te laten stappen, is dat voor mij echt een kroontje op mijn werk. 

Dit is een van de zovele uitdagingen die ik zie in mijn werk. Ook ben ik in het bezit van de geweldige Seatbuilder. Op dit oefentoestel kan je uitstekend werken aan je houding en leer je bewegen in balans. Dit is zo waardevol voor ruiters. Bewegen vanuit gelatenheid. Leren voelen wat er gebeurt als je beweegt. Uit je hoofd in je lijf. Ik wil zoveel mogelijk ruiters op de Seatbuilder laten plaats nemen en laten ervaren wat bewegen met je doet. En dit dan terug koppelen naar de houding en zit op je paard. Dit is ook een van de vele uitdagingen waar ik mee omga. 

Waar word jij het meest blij van?

Als ik zie dat een combinatie de connectie terug krijgt die ze kwijt waren. Als ik het vertrouwen weer zie groeien tussen paard en eigenaar, dan wordt ik daar intens blij van. Waar ik ook heel erg blij van word, hoe kneuterig ook, is als ik ‘s morgens op stal kom en ik word door de tien snuitjes begroet met een zacht gehinnik of een licht gebries, omdat ze blij zijn dat ze hun eten weer krijgen. Dan word ik daar echt intens blij van. Echt chagrijnig ben ik eigenlijk nooit en als het wel een keer zo is, dan ga ik naar stal en door een zachte snuit die tegen mijn arm duwt verdwijnt mijn nukkige bui als sneeuw voor de zon. Ik word blij van de paarden. 

Heb je voldoende klanten? Zou je daarin iets willen veranderen, zo ja wat?

Ik heb een leuk aantal klanten maar dit aantal kan zeker nog wel stijgen. Hoe ik dit doe? Ja dat is op dit moment best lastig door de Corona. Op veel stallen zijn alleen de eigenaren van de paarden welkom en geen mensen van buiten. Hetzelfde geld voor workshops en of clinics met de Seatbuilder. 

Het staat allemaal een beetje te wachten op groen licht. Ik ben wel erg actief op social media en daar haal ik wel klanten vandaan. Wat bij mij ook goed gaat is door de kinderlessen de mond-op-mond reclame. Ik probeer bij maneges clinics te mogen geven met de Seatbuilder. 

Heb je wel eens iets bijzonders/geks/grappig meegemaakt met een klant?

Ik geef een meisje van 8 jaar les op mijn Shetlandje Goofy. Goofy is soms een beetje ondeugend en dan begint hij gek te bokken. Niet hoog of lang maar wel een beetje stout. Dit gebeurde ook bij dit meisje en helaas viel zij van Goofy af, daardoor is zij weer heel erg angstig geworden, wat natuurlijk super jammer is. Ik besloot daarom om de volgende les een les op de grond te doen. Door een labyrint te lopen en langs pylonnen te slalommen. Dit vond zij zo leuk en ook om te ervaren dat er echt wel naar haar geluisterd wordt. Het meisje is heel onzeker over zichzelf. En toen zij merkte dat de pony gewoon met haar meeliep als zij dat vroeg, gaf dit haar wel een boost in haar zelfvertrouwen. ’S Avonds kreeg ik van moeder een appje dat het meisje zo blij was met het gevoel wat ze had gekregen tijdens de les en of ze dat die week erop weer mocht doen. Op de vraag waarom zij dit zo fijn vond antwoordde ze stralend dat er niemand iets van haar vond op het moment dat ze met de pony bezig was.

Ik vond dit zo een bijzonder en mooi moment, om te zien hoe een jong meisje zo kan genieten van iets wat ze goed doet. Daar wordt ik blij van. Dit heeft mij ook weer doen besluiten om toch weer verder te leren en een opleiding te gaan volgen tot paarden kindercoach. En zo blijf ik alsmaar in ontwikkeling.

Hoe blijf je jezelf ontwikkelen?

Aan mijn kennis heb ik het afgelopen jaar zoveel toegevoegd. Paardentaal, coaching, kindercoaching, houding en zit met behulp van de Seatbuilder. Ontwikkeling moet blijven bestaan anders roest je vast in patronen en dat is nou net wat ik niet wil. In mijn beleving zijn niet veel dingen fout. Sommige dingen zijn misschien iets minder handig. Ik ga ervan uit dat iedereen alles met de beste intenties doet. Of dat mijn intenties zijn dat doet er niet toe.

Ik blijf wel in ontwikkeling, volg veel webinars en clinics. En zoals ik al eerder aangaf blijf ik ook bijscholen en opleidingen volgen, je bent nooit te oud om te leren. 

Wie is jouw grootste inspiratiebron en waarom?

Een grote inspiratiebron heb ik niet echt. Ik pik overal dingen op en die werk ik voor mezelf uit en daar kijk ik naar wie wat zegt en waar ik me in kan vinden. Soms vind ik iets van een persoon helemaal geweldig bijvoorbeeld in een training, maar de volgende stap zou dan mijn stap niet zijn. Daarom hou ik ook van gemixte stromingen en interesses. Het één werkt perfect voor de ene combinatie en het andere juist helemaal niet. Dan moet je mengen. Dan moet je improviseren en niet bang te zijn om A bij B te zetten.

Heb je nog tips voor startende ondernemers?

Mijn tip aan startende ondernemers is blijf vooral bij jezelf. Iedereen heeft namelijk wel een mening ergens over, maar als jij een missie en een visie hebt dan kom je er wel. Het is niet dat je niet kan luisteren naar een ander, maar blijf altijd je eigen doel voor ogen houden. Als jij het echt wilt dan kun je het ook. at een ander er ook over te zeggen heeft. Blijf bij jezelf, jij moet het altijd met jezelf regelen en managen, andere meningen en adviezen zijn welkom, pik eruit wat voor jou helpend is en leg opzij wat niet helpt.

Heidi Rood – HeRo Paard & Coaching