fbpx

Welke werkzaamheden deed je voordat je je eigen bedrijf begon?

Naast mijn werkzaamheden voor Paard & Miep Hippische coaching heb ik, Miranda, een kantoorbaan. Ik werk voor een fabrikant van frituurovens voor de fastfoodsector. Dus dat grote ijzeren ding waar jouw patatje in gebakken wordt, dat maken wij. Na verkoop van het familiebedrijf, inmiddels 3 jaar geleden, ging ik van officemanager naar de functie customer service manager in combinatie met HR manager. Vorig jaar ben ik een half jaar “ziek” geweest en na re-integratie hou ik mij nu bezig met de online marketing en commerciële verkoop binnendienst.  

Vanuit welke passie ben je je bedrijf begonnen?

Ik deed mijn hippische dienstverlening al jaren een beetje erbij. Met name in mijn vrijwilligerstaak jurylid dressuur onder het zadel en aangespannen, was ik erg actief. Doordat ik tijdens mijn “ziek zijn” geconfronteerd ben met grote verliezen, ben ik door een andere bril naar de paardenwereld gaan kijken realiseerde ik mij, dat ik wil bijdragen aan een betere paardenwereld. Ik heb de keuze kunnen maken om, voor nu, 2 dagen in de week mijzelf daarvoor in te zetten. Ik hoop dit te kunnen uitbreiden naar 50 – 50 bestaan. Ik ben niet tegen de paardensport, ik ben wel van mening dat er dingen anders, beter, moeten. Door mijn (financieel) onafhankelijke positie in de paardenwereld durf ik dat ook uit te spreken.

Zit ondernemen in de familie?

Ondernemen zit niet in onze familie. Van mijn voormalige directeur heb ik heel veel geleerd over succesvol ondernemen. Doordat mijn werk altijd zeer veelzijdig is geweest zijn dingen zoals bijvoorbeeld de administratieve taken, de boekhouding, afsluiten van verzekeringen mij totaal niet vreemd. 

Wat geeft je energie en plezier in het ondernemerschap?

Een symbolische steen leggen in het bouwwerk beter paardenwelzijn.

Ik krijg enorm veel energie en echt een kick als ik iets bedacht heb en het lukt mij. Bijvoorbeeld mijn spontaan bedachte NK Boost pakket dat ik in een tijdsbestek van 2 uur bedacht, vorm gaf en online schopte. Als ik ruiters / paardeneigenaren bewustwording heb bijgebracht en zij anders gaan kijken en doen, krijg ik daar echt een enorme kick van. Dan heb ik een bouwsteen mogen leggen in het bouwwerk voor beter welzijn van het paard.  Alleen als we dat met elkaar naar een hoger niveau kunnen tillen kan de paardensport blijven bestaan. Een huis bouwen kost tijd en inspanning van verschillende expertises wat uiteindelijk, door de samenwerking, leidt tot een compleet functionerend huis. Zo moeten we dat voor de paarden ook aanpakken, alleen lukt het mij niet! 

Wat vind je lastig of moeilijk aan het ondernemerschap?

Ik zou het liefste iedere paardeneigenaar willen helpen.

Het aller moeilijkste voor mij is prijsbepaling. Ik wil graag dat elke portemonnee, een dikke en een dunne, mijn lessen kunnen betalen. Ik wil gewoon elke paardeneigenaar helpen, of beter gezegd, elk paard helpen.  Met alle kennis die ik in huis heb mag daar best een waarde aan gehangen worden. Onlangs heb ik met pijn in mijn buik mijn prijzen verhoogd en eigenlijk, zou ik dat weer moeten doen. Ik moet zelf meer erkennen dat mijn trainingen echt waarde hebben. En dat vind ik gewoon ontzettend lastig, mensen die mij kennen zullen dat waarschijnlijk niet van mij verwachten. Vaak kom ik als zelfverzekerd over maar om jezelf een zogenaamde veer in je kont te steken, daar ben ik te bescheiden voor.

Kun je iets vertellen over je niche en waarom je hiervoor gekozen hebt?

Mijn niche is overduidelijk de Franklin Methode voor ruiters. Hiermee help ik ruiters beter bewegen in het zadel. Doordat de ruiter beter beweegt gaat het paard ook veel fijner bewegen. Ik kan met deze methode ook ruiters met een beperking of chronische pijnklachten helpen. Deze niche heb ik niet bewust gekozen, mijn niche heeft mij gekozen doordat ik zelf chronische pijnklachten heb. Inmiddels heb ik heel veel kennis opgedaan om ruiters met een beperking les te geven, mijn opleidingen sportpsychologie en mental coaching, maar ook door de ruiterfitheid opleidingen die ik gedaan heb, komt alles op zijn plek als ik met mijn ballenbak aan de slag mag gaan.   

Is er iets wat je nu weet wat je bij de start van je bedrijf anders aangepakt zou hebben?

Ik ben nog niet zo heel lang geleden officieel ingeschreven bij de KvK. Dit deed ik trouwens op een hele symbolische datum. De verjaardag van mijn broertje. Mijn broertje die de reden is dat ik “ziek” geworden ben. Mijn broertje is getroffen door een ernstig zeldzame ziekte. Doordat dit gebeurde tijdens de eerste corona golf heeft medische hulp / diagnose te lang geduurd. Ik ben toen mijn broertje eigenlijk verloren en dat heeft mij doen inzien dat ik het anders wilde doen. Het was een weloverwogen impuls en de volgende keer zal ik er misschien nog meer bewust over na willen denken hoe, wat, wanneer. Maar goed ik rij dus nog in de impulsrubriek, ben nog echt een starter. Dankzij mijn kennis van mijn kantoorbaan, maar ook de kennis die er online voorhanden is, voel ik me wel klaar om een startpas aan te vragen.

Wat is voor jou altijd een uitdaging in je werk?

Mijn grootste uitdaging is om zo nu en dan mijn mond dicht te houden.

Door de Franklin Methode heb ik veel zogenaamde eenmalige klanten, ik noem ze one day flies. En dat is goed. Als coach groei je namelijk in je vaardigheden als je met verschillende ruiters en paarden mag samenwerken. Wat voor mij vaak een uitdaging is, is om mijn mond te houden. Mijn taak is de ruiter begeleiden om beter te laten bewegen in het zadel. Het is niet mijn taak om iets te zeggen over bijvoorbeeld een niet passend bit. Maar ik geloof in de cirkel. De cirkel, als er iets aan het harnachement niet klopt waardoor het paard ongemak ervaart, zal het niet pijnvrij kunnen bewegen bijvoorbeeld. En zo ook rijtechniek. Kijk, ik kan je misschien laten zitten voor een 10 maar als de ruiter bijvoorbeeld het achterbeen niet naar de hand toe rijdt, kun je nooit het maximale bereiken met mijn trainingen. Voor ruiters is het heel erg lastig als ik iets aan de rijtechniek wil veranderen en tegelijkertijd met mijn ballen in de weer ben. 

Waar word jij het meest blij van?

Ik word enorm blij als ik bijvoorbeeld hoor dat een klant iets totaal anders is gaan doen met het paard, bijvoorbeeld laatst iemand die met haar zeer sensibele merrie meegedaan heeft met een extreme horse trial. Ik had deze dressuuramazone tijdens een coaching met een ander paard verteld dat het heel goed kan zijn om je comfort zone eens uit te stappen. Zowel voor het paard als voor de ruiter. Dat iemand dat doet, omdat ik dit advies geef vind ik fantastisch. Maar ook als ik mogelijkheden zie en ermee ga experimenteren en het heeft een positief effect. Denk hierbij bijvoorbeeld dat ik de Franklin ballen heb toegepast tijdens het mennen. Of de leden van het Para Pony team die met mij gingen ervaren wat de Franklin ballen voor ruiters met een beperking kunnen betekenen. Ja dat soort dingen wil ik echt van de daken schreeuwen.  

Heb je voldoende klanten? Zou je daarin iets willen veranderen, zo ja wat?

Mijn weekenden vullen zich enorm snel.

Klanten en geïnteresseerden heb ik voldoende. Met name mijn weekenden zijn altijd snel gevuld. Nu ik op woensdag ook voor mijn hippische coaching werk, kan ik uitbreiden. Daarom heb ik bijvoorbeeld het NK Boost pakket gelanceerd. Maar ik wil meer. Ik wil ook trajecten aan gaan bieden om ruiters een langere tijd begeleiding te geven om beter te bewegen in het zadel. Dat ben ik momenteel aan het uitwerken. Maar ik doe nog zoveel meer, ik heb nog zoveel andere diensten die ik kan aanbieden waar ik meer bekendheid in zou willen krijgen. 

Heb je wel eens iets bijzonders/geks/grappig meegemaakt met een klant?

Hoe geweldig is het, dat wanneer je aankomt op locatie en jouw leerling roept “Miep I need you”. Been there, experienced that! Als ik met mijn ballen Sofie Nauta, een ponyruiter met spina bifida, beter laat bewegen in het zadel, rollen de tranen van geluk over mijn wangen en voel ik mij een bevoorrecht mens. Bevoorrecht omdat ik dit mag doen! 

Wie is jouw grootste inspiratiebron en waarom?

Waarschijnlijk ben ik zelf de inspiratiebron voor mijn bedrijf. Altijd heb ik het al anders gedaan dan een ander. Ik zeg niet dat het goed was, ik heb veel fouten gemaakt en daar heb ik van geleerd. Paardrijden is mijn allergrootste passie en toen ik geconfronteerd werd met een lichaam dat stuk was en daarom het advies kreeg nooit meer te rijden ben ik op zoek gegaan naar mogelijkheden. Mogelijkheden zodat ik wel kon blijven rijden. Omdat mijn aanbod uniek is voel ik niet dat ik concurrentie heb en voel ik ook niet dat ik iemand heb waardoor ik me laat inspireren. En misschien, misschien heel onbewust is het mijn voormalige directeur die mij liet zien hoe je succesvol kunt ondernemen en wat ondernemen is. 

Hoe blijf je jezelf ontwikkelen?

Verslaafd aan het opdoen van nieuwe kennis.

Behalve de bijnaam Miep heb ik in de paardenwereld nog wel 2 bijnamen, de 1 noemt mij “Dokter Anders” in de paarden en ikzelf noem mij een bijschool junk. Ik ben van mening dat een leven lang paarden een leven lang leren betekent. Ik vind het heel belangrijk om open te blijven staan voor nieuwe kennis en daarom investeer ik dar veel tijd in. Waarschijnlijk heb ik mijn sociaal media volgers enorm geschokt toen ik aan de slag ging met de cursus Hersenwerk voor paarden. Misschien zijn dressuurruiters angstig geworden toen zij lazen dat ik de cursus pijnsignalen herkennen volg. Als ik wil bijdragen aan een beter paardenwelzijn zijn dit voor mij cursussen die mij kennis opleveren. Kennis die ik vervolgens weer kan overdragen aan mijn leerlingen en volgers. Want als je beter weet, ga je ook beter doen! En als je ergens een mening over hebt moet je dit kunnen onderbouwen en dus zorgen dat je kennis in huis hebt. 

Heb je nog tips voor startende ondernemers?

Mijn tip voor startende ondernemers volg je gevoel! Ga ervoor en vraag andere ondernemers om hulp. Just do it! 

Miranda van Dongen – Paard en Miep Coaching